Martiño Maseda acada o Leiras Pulpeiro

Redacción. -


O poemario Mapa da xeografía emocional, do vilalbés Martiño Maseda, acada o primeiro premio no VII Certame de Poesía Manuel Leiras Pulpeiro, que organiza o concello de Mondoñedo coa colaboración da Deputación de Lugo.

Esta edicións destacou polo alto índice de participación, chegándose a recibir preto de 100 orixinais.

O xurado desta edición estivo composto por Aurea Ramil, Chema Felpeto e Armando Requeixo, que decidiron outorgar o segundo premio á obra titulada 1(14)1 da que é autor, Alberte Momán de Ferrol, mentres que Xurxo Alonso acadou o terceiro premio, coa obra presentada baixo o rótulo Documentos do escribente.

A entrega do premio terá lugar este sábado, dia 17 de novembro, a partires das 12.00 h. na Casa do Concello.



14 de nov. de 2018

Paula Carballeira gaña o Manuel María

Redacción .-

A obra Somos os monstros válelle a Paula Carballeira o seu terceiro Premio Manuel María de literatura dramática infantil, que xa obtivera na súa primeira convocatoria en 2006 con Boas noites e en 2011 con O refugallo.

Nesta décima edición, o xurado foi unánime na decisión de elixir o seu texto como gañador, incidindo na súa “boa carpintaría dramática, que posibilita un xogo escénico moi dinámico no que se pode aproveitar moi ben o espazo e o tempo teatral, moi na liña dos xogos infantís”. Así, os seus personaxes, situacións e diálogos semellan de debuxo sinxelo, mais logran transmitir un trasfondo potente e un universo simbólico suxestivo e interesante para o espectador infantil e adolescente. A autora aborda aquí o mundo dos monstros que, na súas palabras, “ás veces, moitas veces, non son moi diferentes de nós cando nos miramos no espello”.

Paula Carballeira dedícase profesionalmente ao teatro e á narración oral dende hai máis de vinte anos e é autora de numerosos libros, principalmente de literatura infantil e xuvenil: os devanditos O refugallo e Boas noites, PacoCorreo urxenteSmaraA burra Ramona ou Misterios, citando só algúns dos seus títulos premiados. Membro da compañía Berrobambán dende 1996, a súa traxectoria como directora e actriz desenvólvese tamén en proxectos escénicos doutras compañías. Participou como convidada en destacados festivais de narración oral, tanto a nivel estatal como internacional, ademais de traballar en diferentes series e espazos da TVG.

GalizAmérica

Redacción. -

A Guerra Civil do 36, coa consecuente derrota da República, levou a milleiros de galegos e galegas ao exilio. Este exilio tivo a nivel cultural unha gran relevancia pois, moitos dos mellores intelectuais do país refuxiaranse fundamentalmente nos países máis democráticos de América nese momento, en especial en México e Uruguai. Pouco despois, será Arxentina o destino principal dos exiliados, país que xa contaba con diversos centros galegos concentrados no seu capital, Buenos Aires.

Esta concentración de intelectuais, entre os que se atopaban Lugrís, Freire, Castelao, Seoane, Colmeiro etc., xera unha actividade cultural intensa en diferentes campos creativos con especial incidente na edición. Editáronse centos de libros e diversas revistas, creáronse programas de radio, impartíronse conferencias, iniciáronse celebracións de días singulares, como o día de Patria, abríronse escolas onde nenos e nenas aprenden galego… Todo ese florecemento cultural é o tema ao redor do que xira a exposición GalizAmérica.

A inauguración oficial será o xoves 15 de novembro, ás 20.00 horas, coa conferencia de Uxío Breogán que leva por título O galeguismo no exilio americano. Da Irmandade Galega ao Consello de Galiza (1940-1963)

Pódese visitar de luns a venres, de 16.00 a 22.00 horas.

Desaparece o cruceiro d'Os Vilares

Redacción. -

A Asociación Os Vilares denuncia a desaparición definitiva do cruceiro do Rego Pequeno, situado na parroquia de Os Vilares (A Ribeira) estaba sobre un muro ao pé dun camiño. Tiña unha base cúbica con fuste monolítico, de sección cuadrangular. O capitel «era» de forma cúbica, e a cruz, cuadrangular, sin efixies. A peza xa non estaba enteira porque, unha máquina municipal que desbrozaba na zona na época en que era alcaldesa María José Vázquez Lorenzo (PP) deixou  destrozado parte do capitel e a cruz, pezas das que nunca máis se soubo.

Agora, desapareceu tamén a base e o fuste. Unha comprovación realizada pola Lareira de soños conxuntamente con Cruceiros de Galicia, que alertou desa posíbel sustracción que agora se confirma.

Outra perda para o património dos Vilares que vé os frescos da igrexa en serio de desaparición, o Calvario das Reixas sen reparar despois de 19 meses e o estado xeral do patrimonio etnográfico en situación de abandono e falto de limpeza e sinalización ao igual que o arqueolóxico.

Resulta preocupante o expolio destas pezas, moitas veces con coñecemento dos veciños, que se negan a denunciar para evitar problemas, Pero moito máis cando son as propias administracións as que polo súa desidia facilitan a desprotección do patrimonio histórico.

Na foto, imaxe do cruceiro antes de ser distraído definitivamente.

San Vincenzo e a Virxe dos desamparados

Antón de Guizán.-

San Vicenzo dos Vilares é unha igrexa coñecida por celébrar a popular romaría da Virxe dos Desamparados. 


É por iso que vos pregamos San Vicente e Nosa Señora dos Desamparados para que movades a consciéncia das administracións públicas para que non deixen desaparecer os frescos da igrexa.


Como ben sabedes, as orixes do templo datan do s. XII, se ben  os restos románicos redúcense aos muros laterais da nave con varios canecillos, sendo a fachada principal do XVIII. 


No exterior o conxunto está formado un atrio murado con baixo muro de pedra granítica, con cruceiro, dúas pilas bautismais e un sarcófago. Támén existe un Calvario nas inmediacións que leva dez meses sen un pedazo do mastro e a cruz por un accidente de tráfico.


No interior ten catro retablos neoclásicos e un barroco con tallas dos ss. XVII e XVIII, aínda que destacan especialemnte os restos de pintura mural ó fresco do S.XVI, que forman un ciclo de grande calidade artística ó longo dos muros da nave, con distintos temas, como o do enterro do Conde Orgaz da autoría, segundo o profesor Monterroso Montero do afamado Mestre de Parga, de grande respeto naquela época.


O estado xeral de conservación é verdadeiramente moi malo. A gravedade acelerada e activa dos axentes  de deterioro, provoca en primeiro lugar o risco de desprendemento das pinturas murais, polo que urxe imperiosamente proceder á sua restauración, xa que de acabar caendo, a súa pérdida sería irreversibel.


Ademáis deste perigo urxente de resolver, o seu aspecto sucio e abandonado desvirtúa a súa calidade como elemento singular e moi visible de este templo teu,  San Vicenzo dos Vilares, centro de peregrinaxe senlleiro. 


En conclusión podemos dicir que se está a perder un ciclo mural ao fresco de gran relevancia artística é histórica para a provincia de Lugo coa pasividade das diferentes administracións a pesares de que a súa restauración sería perfectamente asumibel económicamente e e que a salvación das pinturas suporía un importante valor para o patrimonio da provincia.


A perda destas pinturas será unha grande irresponsabilidade por parte da Igrexa, a Consellaría de Cultura da Xunta de Galicia, a Deputación Provincial e o Concello de Guitiriz, sabedores da trascendencia desta obra e do perigo existente de perda definitiva si non se actúa con urxencia, pois os frescos murais dos Vilares teñen V SÉCULOS DE NÓS, é património de tod@s e non só da igrexa e as administracións teñen o deber de preservalos e poñelos en valor e volver a atraer peregrinaxe non só á Romaría da Nosa Señora na Pascua, senón ao longo de todo o ano.


É por isto que vos pregamos que movades os fríos e calculadores corazóns administrativos das institucións e non deixedes desaparecer tan valiosa decoración renacentista das paredes románicas da igrexa e que esta recupere o explendor e o seu enorme valor patrimonial conservado ao longo de séculos e séculos e co perigo de desaparecer en só 26 anos após do seu descubrimento ao quitar o caleado profiláctico minhas obras na o cando era párroco Segundo Pérez, hoxe Deán da catedral compostelá.


E para que así sexa pregamos que intercedades polos vosos/nosos frescos, San Vicenzo e Virxe dos Desamparados, para que sigan nas paredes da igrexa, AMÉN!

Raúl Galego Chairego de Honra

Redacción. -

O vindeiro 17 de novembro o gaiteiro Raúl Galego será nomeado Chairego de Honra no Centro Cultural e Recreativo de Vilalba, ás 12:00. Intervirán Mero Iglesias, Xulio Xiz, David Otero, Alfonso Blanco, Xurxo Soutro e o propio Raúl Galego. Poñerá música ó acto o grupo Millo Verde. E de seguido haberá un xantar de irmandade no restaurante O Lanzós, para apuntarse chamar ó teléfono 646413890.

13 de nov. de 2018

Centenario das Irmandades da Fala

Redacción. -

O Instituto de Estudos Chairegos e o Consello da Cultura Galega, en colaboración co Concello de Vilalba, cando se cumplen cen anos da Asemblea que as Irmandades da Fala celebraron en Lugo os días 17 e 18 de novembro de 1918, organizan as Xornadas “Centenario da I Asemblea das Irmandades da Fala“, que se desenrolarán na Casa da Cultura de Vilalba, os días 16 e 17 de novembro de 2018 co seguinte programa:

VENRES, 16
17:30 Recepción e presentación. Interveñen:
ROSARIO ÁLVAREZ BLANCO, Presidenta do Consello da Cultura Galega
AGUSTÍN BAAMONDE DÍAZ, Alcalde do Concello de Vilalba
MARISA BARREIRO MEJUTO, Presidenta do Instituto de Estudos Chairegos

18:15 Proxección dun audiovisual sobre as Irmandades da Fala.

19: 00 Conferencia de RAMÓN VILLARES PAZ:
Centenario da I Asemblea das Irmandades da Fala.

SÁBADO, 17
10:30 Mesa Redonda: Irmandades da Fala. Lois Peña Novo, coa participación de:
UXÍO BREOGÁN DIÉGUEZ
ALBERTE CURRÁS GATO
EMILIO ÍNSUA LÓPEZ
MANUEL ROCA CENDÁN

12:00 Actuación musical do grupo de guitarras do Conservatorio de Vilalba
PIZZICATO TRIO

12:30 Conferencia de ENCARNA OTERO CEPEDA: As mulleres e as Irmandades da Fala.

14:00 Ofrenda floral no monolito conmemorativo da constitución da Irmandade da Fala de Vilalba.

10 de nov. de 2018

'Dhogs' na Casa Museo Manuel María

Redacción. -

Sábado de cinema na Casa-Museo Manuel María coa proxección do filme DHOGS, que contará coa presenza do seu director, Andrés Goteira, e outros membros do seu equipo, como Adrián Folgueira e Ismael García, os cales manterán unha conversa co público asistente ao finalizar a película.


DOGHS, obra cinematográfica máis premiada do cinema galego último, é unha fita de historias encadeadas que xiran por volta dos límites da realidade e da ficción, rodada entre Almería e Galiza, conta entre o seu reparto con Antonio Durán “Morris”, Melania Cruz, Carlos Blanco, Iván Marcos, Miguel de Lira, María Costas…


proxección está programada para as 20 hrs de mañá, sábado, e para asistir cómpre reservar o billete (2 euros) encontacto@casamuseomanuelmaria.gal ou chamando ao tel.698177621

9 de nov. de 2018

'Durienses' na Casa das Insuas

Redacción. -

venres 16 de novembro ás 20:30 h estrearase no C.E.N Casa das Insuas a película "Durienses".

A película descúbrenos a vida oculta das especies endémicas do río Douro, un dos grandes ríos ibéricos que a pesares dos avatares históricos da súa íntima convivencia có home, aínda agocha unha biodiversidade fascinante e descoñecida polo público xeral.

Asistirá tamén o seu director, Carlos Rodríguez, co que se establecerá un coloquio ao finalizar a poxección.

Pódese atopar máis información sobre a película en http://www.bichoproducciones.es/bicho/?p=723

A asistencia é gratuíta, grazas ao apoio da Fundación Blas da Ponte de Outeiro (Grupo AGROAMB).

5 de nov. de 2018

'Gaiola Aberta' hoxe en Outeiro de Rei

Redacción. -

Hoxe sábado, ás 19.30 hrs, a Casa-Museo Manuel María, en Outeiro de Rei, acolle a presentación de Gaiola Aberta, de Xoán Neira. Escolma, realizada baixo a edición de Armando Requeixo, onde se recollenpoemas escritos para as crianzas durante os últimos vinte anos.


Con este libro, Xoán Neira quere facer unha homenaxe a Manuel María pola publicación da primeira edición d’Os soños na gaiola, que este ano cumpre 50 anos (“Os soños na gaiola” editouse en Lugo, en 1968, por cartonaxes ANMI)


Gaiola Aberta será presentada no auditorio da Casa-Museo por Armando Requeixo, autor tamén do limiar do libro.


3 de nov. de 2018

Homenaxe a Isidro Novo

Redacción. -

No Auditorio do Centro Cultural Vello Cárcere (Lugo) terá lugar o sábado 3 de novembro un simposio en homenaxe al escritor Isidro Novo con entrada libre.
O programa vén ser coma segue:

 10.30-10:50h.- Intervención de J. Luis CalvoIsidro Novo: retrato robot.

10:50h.-11:10h.- Intervención de X. Ramón Freixeiro Mato: Isidro Novo no ronsel das palabras fuxidías.

11:10h.-11:30h.- Intervención deYago Rodríguez Yáñez: Unha achega intimista á narrativa de Isidro Novo.

11:30h.-11:50h.- Intervención de Marica CampoA poesía de Isidro Novo.

11:50-12:15h.- Pausa café.

12:15-13:30h.- Alén da escrita. O outro Isidro.

Faladoiro coa participación de Cesáreo Sánchez IglesiasDarío Xohán CabanaPaco Martín e X. Henrique Rivadulla Corcón.

Presentan e moderan: Lois Pérez Antonio Reigosa.

 Descuberta placa-homenaxe 

13:45h.- Descuberta da placa-homenaxe a Isidro Novo por parte da Asociación de Escritoræs en Lingua Galega (AELG) na que foi última morada de Isidro Novo, Rúa Bispo Aguirre, 10.

 RECITAL POÉTICO-MUSICAL

Patio do Centro Cultural Vello Cárcere (Lugo). Entrada libre

17:30h.- Intervencións de Xoán NeiraDavid OteroXosé Lois GarcíaLois DiéguezToño NúñezAlberte MománXoán Xosé Fernández Abella,Martiño Maseda, José Blázquez,Joaquín CarballidoMª Xosé LamasXosé MirandaMaría José FernándezPaco Reija, Cesáreo Sánchez Iglesias e Luis Valle.

Música: Tundal, Minhotos ePilocha.

Presentan: Lois Pérez e Antonio Reigosa.


EXPOSICIÓN: Tocar as mans de Isidro Novo

Durante a xornada e no mesmo espazo (patio central e celas do Vello Cárcere) poderá contemplarse unha exposición con libros, fotografías, ilustracións e outros obxectos vinculados ao labor creativo e vivencial de Isidro Novo.

Comisaria: Viki Rivadulla.

 

1 de nov. de 2018

Antón Reixa. MICHIGAN/Acaso Michigan

Redacción.-

O 27 de outubro de 2016, Antón Reixa quedou durmido ao volante do seu Audi 4 á altura de Villalpando. Viaxaba de Galicia a Madrid. Diagnóstico: fractura aberta en perna dereita afectando a tibia e peroné, fractura aberta en perna esquerda afectando a óso calcáneo, unha ducia de costelas fracturadas, fractura da vértebra L-2. Este cadro de politrauma aconsellaba indución de coma para evitar colapso respiratorio e proceder ás diversas ciruxías. O coma inducido durou 18 días na UCI do Hospital Modelo (A Coruña).

Cando ao autor se lle interrompeu a indución do coma, só lembraba, obsesivamente, que estaba volvendo dunha viaxe a Michigan.

O irmán do autor, Pío, agasallouno cunha colección de xornais publicados durante eses 18 días. O paquete lle foi remitido ao artista cunha nota; “e mentres tanto, ti en Michigan”.

Durante 18 días (coincidentes có segundo aniversario do accidente), a Fundación DIDAC presenta a exposición MICHIGAN/Acaso Michigan de Antón Reixa, comisariada por Xosé Luís García Canido. Unha instalación que mistura vídeo (Antonio Segade), escultura (Francisco Leiro), banda sonora (Anxo Graña) e vídeo mapping (Juanma Lodo).
Diariamente, durante os 18 días que dura a mostra publicarase un diario, “The Michigan Daily”, que recollerá unha noticia de primeira plana dos días no que o artista estivo en coma, outra noticia de primeira plana do día en curso e un texto literario do autor.

DIDAC
Pérez Constanti, 12, bajo 
15702 Santiago de Compostela
T. +34 881 018 893
info@didac.gal

HORARIO
Martes - Venres · 11–14h | 16–20 h

28 de out. de 2018

Rosa Aneiros gaña o premio Fernández Paz

Redacción. -

Reunido na Sala de Xuntas do Instituto de Estudos Chairegos, sita na Casa da Cultura de Vilalba, o sábado, día 27 de outubro de 2018, o Xurado do II Premio Agustín Fernández Paz de narrativa infantil e xuvenil pola Igualdade, convocado polo Instituto de Estudos Chairegos, o Concello de Vilalba e Edicións Xerais de Galicia, e formado por Dª María Reimóndez Meilán, D. Manuel Bragado Rodríguez e Dª Isabel Soto López, acordou por unanimidade outorgar dito Premio á obra titulada UNHA MANTA RILLADA presentada baixo o lema ou seudónimo de KHOEDI.

Unha vez aberta a plica, resultou ser o/a autor/a ROSA ANEIROS DÍAZ
ADENDA: Na plica, a autora manifesta que o título definitivo é: “Tres bichiconas, dúas illas e unha serea”.

O Xurado manifestou que esta novela infantil expresa a capacidade das crianzas para intervir en problemas sociais como a crise das persoas refuxiadas, utilizando a empatía e a comunicación interxeneracional como motores de transformación das vidas e da sociedade. Unha obra que dialoga con textos de Agustín Fernández Paz e reforza a idea do protagonismo de lectores e lectoras novos, non só como receptores dos textos.

Día Mundial do ictus

Redacción. -

O 78% das persoas consultadas a través dun estudo sobre os recursos de atención ao ictus promovido pola Federación Galega de Dano Cerebral (FEGADACE) manifestaron que o descoñecemento ou falta de información foi o principal obstáculo co que se atoparon para acceder aos medios necesarios no seu proceso de rehabilitación. O 31% sinalan tamén a dificultade dos trámites burocráticos e un 13% as barreiras económicas, constatando a ausencia de coordinación entre os servizos sanitarios e os do ámbito social na atención ao dano cerebral adquirido (DCA), tal como ven denunciando FEGADACE desde a súa fundación, hai máis de dez anos.

Máis do 85% de persoas dadas de alta tras un ictus comunican, ademais, que non recibiron información ningunha sobre o servizo de Traballo Social do seu concello, o que confirma a falta de dispoñibilidade de información nos hospitais sobre as necesidades sociais, así como unha carencia de concienciación sobre a atención integral, que vaia máis alá da física e clínica.

En canto a outros servizos e potenciais necesidades, ademais dos servizos municipais de Traballo Social (asociacións, centros de día, servizos de atención persoal, trámites de acceso a prestacións, produtos de apoio, transporte adaptado...), entre o 78 e o 97% manifestan non teren recibido información ao respecto.

Unha investigación sobre o coñecemento dos recursos de atención ao ictus e as necesidades das persoas afectadas

Este estudo desenvolveuse cun dobre obxectivo: por unha banda, determinar o coñecemento que ten a poboación que sufriu un ictus sobre o seu diagnóstico, factores de risco, síntomas de alarma, conduta a seguir para a recuperación e carteira de servizos para a atención e rehabilitación, e, pola outra, medir a cobertura das necesidades do colectivo de persoas con dano cerebral adquirido (causado por ictus ou por outros motivos; nomeadamente, traumatismos cranioencefálicos).

A investigación realizouse no ámbito hospitalario, motivo polo cal FEGADACE escolleu como poboación a estudar a aquelas persoas dadas de alta tras un ictus, por ser a principal e máis representativa causa do dano cerebral adquirido, no 78% dos casos.

Para iso contouse coa colaboración da Sociedade Galega de Neuroloxía (SGN). Sete dos seus profesionais, noutros tantos hospitais públicos (A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo), realizaron o traballo de campo a través do reparto de enquisas a máis de 300 pacientes en dous momentos: o da alta, e entre tres e oito meses despois da mesma.

Titulado ‘Coñecemento do diagnóstico e recursos das persoas con Dano Cerebral Adquirido; medindo a cobertura das necesidades do colectivo’, este estudo arrincou en 2016, desenvolveu o seu traballo de campo en 2017, e presenta agora as súas conclusións. Para levalo a cabo FEGADACE contou co financiamento da Fundación Barrié e da Fundación Roviralta, no marco do programa ‘Más Social’ para o fortalecemento do Terceiro Sector.

Falta de información e de coordinación entre administracións

As principais conclusións deste estudo son que se verifican boa parte das denuncias e demandas do movemento asociativo do dano cerebral adquirido. A investigación confirma a desorientación e falta de información que sofren os pacientes e as súas familias con respecto á súa doenza, consecuencias e perspectivas de recuperación, e que a extensión da atención ao ámbito social, máis alá do clínico, segue sendo unha materia pendente. Sustentan estas afirmacións as ideas que se desenvolven a continuación.

Tratamentos demasiado centrados na área física

A primeira, que a -escasa- rehabilitación que se proporciona a través do sistema público céntrase no físico, obviando os ámbitos cognitivo, psicolóxico e emocional, fundamentais na recuperación tralo DCA (segundo o propio Modelo de atención ás persoas con dano cerebral do Ministerio de Sanidade). Ademais, a continuidade asistencial -é dicir, a atención despois da hospitalización- sofre enormes carencias.

Durante a hospitalización, o 24% das persoas enquisadas beneficiouse do servizo de fisioterapia, mentres que só o 7,5% recibiu logopedia, o 9% neuropsicoloxía e un 0,75% terapia ocupacional. No momento da alta, a máis do 45% de persoas non lle foi recomendado ningún tipo de rehabilitación. Das persoas ás que si lle foi recomendada, case o 40% recibiu fisioterapia, mentres que 18,55% recibiu logopedia, o 4% neuropsicoloxía, o 3,63 terapia ocupacional e algo máis do 5% outros servizos.

Rehabilitación tardía e falta de profesionais multidisciplinares

O servizo de urxencias hospitalarias funciona satisfactoriamente. Sen embargo, se ben está probado que o inicio da rehabilitación debe ser inmediato desde que se produce o ictus, o período máis común referido polas persoas entrevistadas foi o prazo dun mes, case o 70% das veces. Apenas algo menos do 14% comezou a recibir rehabilitación en menos dunha semana.

Cómpre salientar tamén que máis do 12% de persoas que precisaban tratamentos de neurorrehabilitación non tiveron acceso á mesma. O 11,5% das que precisaban psicoloxía, o 11% das que tiñan indicado asistir a logopedia, e o 13,5% de suxeitos con necesidade de terapia ocupacional tamén careceu de acceso. Verifícase, unha vez máis, a urxente necesidade de contratación de máis profesionais das referidas áreas, de maneira que se garanta a rehabilitación interdisciplinar, que atende á persoa desde unha perspectiva integral.

Pouca formación por carencias en servizos como o de Traballo Social

Por outra banda, o 56,88% de persoas dadas de alta por ictus opina que a formación recibida trala alta hospitalaria non foi útil nin suficiente.

Constatátase a carencia, no sistema público, de profesionais do Traballo Social e doutros perfís relacionados coa recuperación integral -non só física-, como a Terapia Ocupacional. Isto provoca demoras na elaboración de informes -o 63% de persoas entrevistadas manifestou non dispoñer dos pertinentes informes de valoración funcional na saída do hospital-, no fornecemento de información, etc., se ben a atención médica está, en termos xerais, perfectamente cuberta.

Alta satisfacción coa atención hospitalaria

O grao de satisfacción coa estadía hospitalaria é do 90%, e cómpre salientar que o 91,97% de persoas enquisadas foi atendido antes de que pasaran nove horas do ictus, límite máximo de tempo recomendado. Ademais, case a metade de persoas foron atendidas en menos dunha hora, e algo máis do 30% recibiron atención entre unha e tres horas despois do accidente.

Elevado coñecemento do ictus entre os e as pacientes

O estudo demostrou unha alta taxa de coñecemento do ictus entre as persoas ingresadas por esta doenza -case o 70% de entrevistados/as- e unha satisfactoria familiaridade cos seus síntomas de alarma: pouco menos da metade refiren a dor de cabeza e o 87% sinala a dificultade para falar ou comprender o discurso oral. Coa perda de forza ou parálise lateral (un brazo ou unha perna), completaríanse os tres principais síntomas de alarma do ictus. A súa rápida identificación é fundamental para axilizar o traslado ao hospital e a administración do tratamento, minimizando así as consecuencias (é dicir, as secuelas que, unha vez estabilizadas, compoñen o DCA).

Día Mundial do Ictus

O 29 de outubro, por decisión da Organización Mundial da Saúde (OMS), conmemórase o Día Mundial do Ictus. FEGADACE e as súas asociacións aproveitan a data para sensibilizar sobre a prevención e identificación desta doenza, principal causa do dano cerebral.

Este Día do Ictus haberá mesas informativas, organizadas por Sarela e por Alento, no centro de saúde da Estrada; no Hospital Clínico de Santiago; no Hospital do Barbanza, en Ribeira; e no Álvaro Cunqueiro de Vigo. Todas elas de 10:00 a 13:00.

FEGADACE constituíuse en 2007 polas cinco asociacións de dano cerebral que traballan en Galicia: ADACECO na Coruña, ADACE en Lugo, Alento en Vigo, Renacer en Ourense e Sarela en Santiago. O seu obxectivo é contar cunha plataforma común de interlocución, coordinación e divulgación das necesidades do colectivo de persoas con dano cerebral adquirido.

26 de out. de 2018

Non é normal

Carta aberta ás institucións

Antón de Guizán.-

Non é normal, non, señores/as representantes públicos. Están aí vostedes para resolver, non para entorpecer, adiar, mentir, ou mudar de criterios en función de intereses de parte. Están aí para servir aos intereses da xente. Digo esto porque desde a asociación que presido (Lareira de soños dos Vilares) vimos padecendo na nosa actividade comportamentos viciados de todas e cada unha das institucións que teñen algo que ver coa parroquia chairega de Guitiriz, tanto por parte do Concello, a Deputación Provincial, a Xunta de Galicia e mesmo a Diocese da Igrexa.

Cando falo dos intereses de tod@s ningunha cousa é máis de tod@s que o patrimonio histórico, sexa material ou inmaterial, etnográfico, arqueolóxico ou relixioso e na nosa parróquia temos moito e moi importante, e por certo, a maior parte sumido no abandono, como en casi todas as parroquias do país, por desgraza.


Temos asumida a impossibilidade de recuperación da maior parte, e por iso nos centramos no traballo de tentar recuperar polo menos aquel aínda salvábel e máis valioso ou emblemático, partindo da súa viabilidade e tamén na rendabilidade económica e social para o futuro. 


Xermolos promoveu unha campaña de Crowfunding para tellado a casa de Diaz Castro mentira o Concello e a Deputación gastaban 50.000€ no arreglo dunha palleira privada enfrente da casa para aula de interpretación e o inmoble principal sigue a deteriorarse.


A nosa campaña para restaurar as pinturas murais da igrexa leva catro anos de entrevistas, visitas, promesas incumpridas e mesmo temos levado o problema ao Parlamento Galego e á oficina do Valedor do Pobo. Non é por antoxo ou cabezonada, é simplemente porque as pinturas unha vez degradadas corren serio risco de desaparecer. Máis de cinco séculos de antigüidade ben merecen 80 ou 99.000€, nonsí?


Tamén, hai dous anos, descubrimos e limpamos unha mámoa de 7.000 anos de antigüidade, emoi bó estado de conservación, a Mámoa das Carriceiras, e ainda aguardamos um mínimo xesto do Concello ou de Património para sinalizala e protexela.


O silenzo é, no mellor dos casos a resposta ás solicitudes, como o arreglo, e posterior posta en uso social da escola Habaneira da Conchada que vai camiño do século co deterioro lóxico da falta de uso e mantemento e sen adecuar aos tempos a súa habitabilidade e o mesmo, aplicábel tamén a unha magnifica casa rectoral que rematará tamén a este paso, na ruína.


O cume do pasotismo xa é un cruceiro do Calvario rompido nun accidente hai nove meses e no que a dia de hoxe, nin Concello nin igrexa, nin Património foron quen de xestionar co seguro o arreglo da cruz; eso si, as escusas e mentiras descargando responsabilidades uns nos outros foi a tónica común.


Poderiamos falar de peticións feitas polos veciños en campaña á Alcaldesa das que tomou nota e nada fixo na parróquia. Lavadoiros, fontes, muíños, os cobertizos da Feira do Sete...


Iso si, fotos en tramos de un kilómetro de Alcaldesa e concelleir@s con Deputados provinciais houbo varias, e paréceme ben, pero gostaría tamén de ver esas fotos dentro da Casa da Xente (Díaz Castro) toda restaurada e sendo centro de cultura do País, ou na Igrexa cos marabiosos frescos do Mestre de Parga lucindo como hai cincocentos anos, ou diante dun panel explicativo ao pé da Mámoa das Carriceiras ou cos nosos maiores disfrutando da Escola da Conchada como centro social cheo de actividades, ou a festa da Pascua lucindo orgullosa o seu Calvario... 


Mentras, somos as entidades asociativas as que tentamos sen recursos, defender a NOSA história e património do esquecemento e do abandono mesmo contra a inacción, as mentiras e a falta de sensibilidade das institucións.

24 de out. de 2018

Fran Amil na Casa de Manuel María

Redacción. -

Este sábado, 27 de outubro, ás 18 horas, no auditorio da Casa-Museo Manuel María, e dirixido para público infantil e familiar,Fran Amil (Chuches Amil) presentará o seu último traballo, “Monstros, con ou sen consentimento”.


O músico, compositor e produtor Fran Amil, xunto a Aarón Bouzón, interpretarán unha serie de temas con moito ritmo comoRock sideral; Son un lobo bon; Este robot é unha máquina; Ñam-ñam; O monstro-orquestra… e presentarán un colección de distintos monstros a través de variadosestilos musicais: blues, rock, pop, swing …


Un conto ao revés A voz do vento, en que fixo unha homenaxe a Manuel María achegando en forma de música once poemas dos seus poemas, foron ostraballos anteriores de Amil.

O espectáculo, coorganizado coa ANPA do CEIP Otero Pedrayo de Rábade e coa ANPA do CEIP Laverde Ruíz de Outeiro de Rei, dura por volta de 45 minutos e as familias interesadas en asistiren poden reservar a entrada (billete 2 euros) escribindo acontacto@casamuseomanuelmaria.gal


'Cuarta Xusta' na Casa de Manuel María

Redacción. -


CUARTA XUSTA, o grupo de rock melidense, interpretará, este sábado, día 20, na Casa-Museo Manuel María, o seu traballo discográfico “Un novo espertar”.

As persoas asistentes poderán escoitar a interpretación acústica dos temas de contido social e reivindicativo que compoñen o seu primeiro traballo e no que colaboraron varios artistas da escena musical galega como Vituco Neira e Miguel Duarte de Ruxe-Ruxe, Bocixa de Zënzar, Jasper de Nao ou Javi Maneiro de Herdeiros da Crus.

Baixo o lema “Berrar con música as inxustizas que nos rodean”, Aida (cantante), Marta (guitarra e violín), Lúa (batería), Alberto (guitarra) e Alba (baixo), iniciaron a súa actividade en 2016 con temas en galego que parten das inquedanzas da nosa sociedade, e desde entón non pararon de dar concertos e tocar en distintos festivais de toda a xeografía galega.

As persoas interesadas en se achegar á Casa-Museo deben reservar a entrada (billete 5 euros), quer escribindo a contacto@casamuseomanuelmaria.gal, quer chamando ao 698177621.

17 de out. de 2018

Galicia. Un século de creación. 1916-2016

Redacción. -

O ciclo de conferencias "Galicia. Un século de creación. 1916-2016" forma parte do proxecto DIDAC Arteria Galicia que dende hai un ano vense desenvolvendo na Fundación DIDAC. Este proxecto, que conta co apoio da área de Cultura da Deputación da Coruña e que desenvolverá agora a súa segunda parte, naceu coa idea de afondar no patrimonio cultural de Galicia e a súa creatividade, contando coa colaboración de recoñecidos profesionais da arte, a arquitectura e o deseño, así como outras manifestacións artísticas.


Vitor Vaqueiro foi o encargado de iniciar as charlas deste outono onte, martes 16 de outubro, ás 19 horas coa conferencia Exilios exteriores e interiores. De Mariñeiros (1936) a Imaxes abandonadas (1999) coa que fixo un percorrido pola obra fotográfica de José Suárez, Ricard Terré, Blanco Amor, Virxilio Viéitez e Manuel Ferrol, conectando os proxectos de todos eles cos vitais que, ben por motivos políticos, ben económicos, ben pola indixencia intelectual propia da ditadura, están atravesados pola idea de exilio.


O ciclo terá continuación hoxe, 17 de outubro, ás 19 horas coa palestra de Carmela Montero Vellos ideais, sempre novos. O Laboratorio de Formas de Galicia e o Museo de Arte Carlos Maside coa que analizará o camiño para o renacemento da fábrica de Sargadelos e o intento de creación no Museo Carlos Maside do primeiro gran espazo para a arte contemporánea en Galicia.